İki ipağacı denilen oymalı ağaç parçaları oynamayacak şekilde yere dikilir. Bunun alt ve üst gözlerine mazı denilen yuvarlak ağaç parçaları konur. Kilimin iskeletini oluşturan erişler bunun ikisinin arasına gelir. Orta yerine küçü denilen ve esas dokunmaya kolaylık gösteren ince bir ağacın parçasına erişler iplikle bağlanır. Küçünün üst tarafına vargel denen başka bir ağaç parçası daha sokulur. Alt tarafa indirilince dokunmaya yarayan yumak (mekik) bir taraftan diğer tarafa geçirilir. Bu iş nakışın şekline göre kısa veya uzun olabilir.Dokumayı bir iki kişi yapabilir. Tek yüz olarak dokunur. Büyüklük veya küçüklük ayarlanır. Küçüklere "şak" denir. Tezgahta heybe ve çuval da dokunur. Çeşitli kilim şekilleri vardır: Koçgar, köpelekli, göçgüdügüzeli kürt kilim, kol kilim, filikli kilim, bıçkırlı kilim olarak adlandırılır. Bunların şekillerinin küçültülmüşüne de namazlık denir. Şekil olarak örnek kilimin aynısıdır. Bunlar hep yünlü örgülerdir.